Zor iş; bir günkü setin bir diğer günküne öylesine uymasın ki, biri dünyanın en huzur dolu sonbahar-kış kreasyonu şarkıları ile doluyken, diğerinde ateşi harlayan cinsten spastik hardcore gitarlarıyla yürek parala. İki ucun dönüp kenetlendiği nokta ise, Pygmy Lush'ın yemeğinin daima az yağlı olduğu gerçeği. pg.99'ın ardılı bu eşoğlueşekleri 2007'nin sonuna doğru, Bitter River'ı basmalarının ardında keşfetmiş; aynı albümü blogda paylaşmıştım. Mount Hope ile yükselttikleri çıtanın etrafında bir uğrak noktası bu split. EP'nin diğer yarısını teşkil eden Turboslut'ı ise myspace'lerinden bilirdim -geride bıraktığımız yıl, Pygmyler ile bolca turladılar. Müzikleri pek benlik değil açıkçası; tuhaf, ritmi bozuk garage sesleri, çekilmez bir vokal: Garip bir tamamı-kız grup.
Jesse Michaels'ın kırkıncı yaşı ve Operation Ivy'nin dağılmasının yirminci sene-i devriyesinde Classics Of Love'ın ilk kaydı. Özellikle Countdown'da Revolution Summer emocore'unun ve 80'ler başı post-punk furyasının etkileri çok bariz. Keza Time Flies ve Walking in Shadows'da da post-punk gitarları görüyoruz. Diğer parçalar tipik Jesse işleri; bolca Common Rider esintisi var. Senenin merakla beklenen kayıtlarındandı bu; buyrun.

Hot Cross - A New Set of Lungs (2001)

Posted by Dead FM On 22:40 0 yorum
Post-hardcore, şemsiye işlevi gören bir etiket. Kapsayıcı yüzeyinin genişliği göz önünde bulundurulursa, açıklayıcı ve betimleyici özelliğini büyük ölçüde yitirmiş bir etiket -bu nedenden ötürü bir grubun işini upload ettiğim zaman, bloga gönderdiğim girdinin etiketler kısmında bu tanımı kullanıyorsam, ancak genel bir izlenim vermesi amacıyladır. Girdinin içeriği, bu tanımı özelleştirerek kayıttan beklentiyi daha belirgin ve somut kılma amacıyla zenginleştirilir. Post-hardcore şemsiyesinin altına üşüştüğü fikri genel kabul gören müzik gruplarının pek çoğunun, çıkardıkları sesler bakımından birbirleriyle ancak 'uzaktan akrabalık' türünden bir ilişki içinde olduklarını söyleyebiliriz. Hüsker Dü, Jawbox, Glassjaw ve Funeral Diner'ın teğellendiği ortak noktalar, bu şemsiyeyi dik tutan sacayaklarıdır.

İki binlerin ilk on yılı boyunca 'post-hardcore'un, bünyeinde önemli yoğunlukta ses akışı olan damarlarından birini tanımlayan; bu on yıla damgasını vuran devasa cüsseli grup Hot Cross'un ruhuna -şimdilik fatiha. Kendilerinin, hacmi düzenli biçimde genişlese de bu on yılın ana akım haline gelebilmiş türlerinin alıcı kitlesiyle kıyaslandığında mütevazı bir büyüklükte kaldığını iddia edebileceğimiz bir çevre dışında tanınmalarının bir nedeni, davulcuları Greg'in Interpol'un kurucu üyelerinden biri olduğunun öğrenilmesi oldu. Sanırım bu Hot Cross'a dair en ufak ayrıntı. Buna ek olarak Greg'in aynı zamanda Level Plane'in kurucusu olduğu ve şirketi halen kendisinin yönettiğini söyleyebiliriz mesela.

Bu ilk kayıtları, A New Set of Lungs, çağdaş bir klasik oldu. Billy'nin vokallerinin gücü, titreyen bassın yer yer incecik bir ip üzerinde sürekli zıplayıveren dinamiklikte & yer yer ve birden geçişlerle öncüllerinin mirasına yakışır bir yoğunluğa kayan bir gitarla birlikteliğinin meyvesi bu mini albümü, grubun güzel hatırası namına paylaşıyorum.

Takip Edenler

Hakkında